خواص پلیمر – خواص PVDF و PVF

PVDF در برابر اکثر مواد شیمیایی آلی و معدنی از جمله حلال های کلردار مقاومت می کند.پلی (وینیل فلوراید) یک پلیمر نیمه بلوری با ساختار مسطح و زیگزاگ است.درجه بلورینگی می تواند به طور قابل توجهی از 20 تا 60 درصد متفاوت باشد و تابعی از ساختارهای نقص است.

را

خواص PVDF

پلی وینیلیدین فلوراید یک پلیمر نیمه بلورین (35e70% کریستالی) با زنجیره زیگزاگی گسترده است. افزودن سر به دم VDF غالب است اما عیوب سر به سر یا دم به دم وجود دارد که بر کریستالی بودن و خواص PVDF تأثیر می گذارد.

PVDF تعدادی انتقال دارد و چگالی آن برای هر حالت چند شکلی تغییر می کند.چهار حالت پیشنهادی شناخته شده وجود دارد که به نام های a، b، g و d نامگذاری شده اند.رایج ترین فاز a-PVDF است که در دمای 70 درجه سانتیگراد (g)، 38 درجه سانتیگراد (b)، 50 درجه سانتیگراد (a") و 100 درجه سانتیگراد (a') انتقال را نشان می دهد.

PVDF در برابر اکثر مواد شیمیایی آلی و معدنی از جمله حلال های کلردار مقاومت می کند.بازهای قوی، آمین ها، استرها و کتون ها به این رزین حمله می کنند.تاثیر از تورم تا انحلال کامل در این حلال ها بسته به شرایط متغیر است.PVDF با تعدادی از پلیمرها سازگاری دارد.ترکیبات تجاری مفید با اکریلیک ها و متاکریلیک ها ایجاد شده است.

PVDF، درست مانند ETFE، در نتیجه قرار گرفتن در معرض تشعشع به راحتی به هم متصل می شود.تشعشعات (اشعه گاما) تأثیر کمی بر خواص مکانیکی PVDF دارد.

خواص PVF

پلی (وینیل فلوراید) یک پلیمر نیمه بلوری با ساختار مسطح و زیگزاگ است.درجه بلورینگی می تواند به طور قابل توجهی از 20 تا 60 درصد متفاوت باشد و تابعی از ساختارهای نقص است.PVF تجاری اتاکتیک است، حاوی تقریباً 12٪ پیوندهای سر به سر است و نقطه ذوب اوج آن حدود 190 درجه سانتیگراد است.

PVF چندین انتقال زیر دمای ذوب را نشان می دهد.Tg پایین تر در 15 تا 20 درجه سانتیگراد رخ می دهد و Tg بالا در محدوده 40e50 C است.دو انتقال دیگر در دمای 80 و 150 درجه سانتیگراد گزارش شده است.

PVF حلالیت کمی در همه حلال‌های زیر حدود 100 درجه سانتیگراد دارد. پلیمرهای با حلالیت بیشتر با استفاده از اصلاح‌کننده پلیمریزاسیون 2-پروپانول 0.1% تهیه شده‌اند و در محلول N,N-دی متیل فرمامید حاوی 0.1 N LiBr مشخص شده‌اند.منگنز از 76000 تا 234000 (اسمومتری) و Ms از 143000 تا 654000 (سرعت رسوب) متغیر بود.

گزارش شده است که PVF با وزن مولکولی بالا در یک اتمسفر بی اثر تجزیه می شود، با از دست دادن همزمان HF و شکاف ستون فقرات در حدود 450 درجه سانتیگراد. در هوا، از دست دادن HF در حدود 350 درجه سانتیگراد و به دنبال آن شکاف ستون فقرات در حدود 450 درجه سانتیگراد رخ می دهد.

PVF نسبت به تشعشعات در نواحی UV، مرئی و نزدیک مادون قرمز شفاف است و 90 درصد تابش را از 350 تا 2500 نانومتر منتقل می کند.PVF با قرار گرفتن در معرض تابش پرتو الکترونی 1000 Mrad ترد می شود، اما در دوزهای پایین تر در برابر تجزیه مقاومت می کند.قدرت خود را در 32 Mrad حفظ می کند در حالی که PTFE در 0.2 Mrad کاهش می یابد.

دمای خود اشتعال فیلم PVF 390 درجه سانتیگراد است. شاخص اکسیژن محدود (LOI) برای PVF 22.6٪ است.HF و مخلوطی از هیدروکربن های آروماتیک و آلیفاتیک از تخریب حرارتی PVF تولید می شوند.