PTFEیک فلوروپلیمر نرم و غیر سمی با ضریب اصطکاک بسیار کم است، به این معنی که مواد کمی به آن می چسبند و بیشتر آن هایی که می چسبند را می توان پوست کنده یا مالش داد.PTFE همچنین دارای مقاومت شیمیایی و هوازدگی برجسته است.PTFE در اکثر مواد آلی نامحلول است و خواص الکتریکی بسیار خوبی دارد.هم در دماهای برودتی و هم در دمای بالا (از -400 درجه فارنهایت تا 500 درجه فارنهایت) پایدار می ماند، اگرچه خواص مکانیکی آن در مقایسه با سایر پلاستیک های مهندسی پایین است.خواص مکانیکی، الکتریکی و حرارتی PTFE را می توان با افزودن پرکننده هایی مانند الیاف شیشه، کربن، گرافیت، برنز و دی سولفید مولیبدن (MoS2) بهبود بخشید.کاربردهای معمولی عبارتند از مهر و موم، بلبرینگ، بوشینگ، جداکننده سیم پیچ، پایانه ها و لوله ها و اتصالات جامد.
PTFE توصیف شیمیایی پلی تترا فلوئورواتیلن یا بهتر به عنوان پلیمر DuPont است.بسیاری از تامین کنندگان دیگر نیز رزین های گرانولار و جریان آزاد PTFE را تولید می کنند.
TFE نام شیمیایی تترافلوئورواتیلن است که گازی بی رنگ و بی رنگ، بسیار سمی و در نهایت کشنده است.
این دو را با هم اشتباه نگیرید، اگرچه صنعت پلاستیک در طول سال ها از این اصطلاحات به طور متناوب استفاده کرده است.
TFE مونومر پیش ساز برای ساخت PTFE است.بنابراین من حدس میزنم که آنها فقط با "P" زحمتی نداشتند.FEP و PFA دو نوع رایج دیگر پلیمر هستند.آنها قابل پردازش ذوب هستند در حالی که PTFE قابل پردازش نیست.اتصال به همه انواع آنها معمولاً دشوار است.ترفندهای معمولی که برای چسباندن آن استفاده می شود عبارتند از: اچ کردن شیمیایی (احتمالاً همان چیزی که شما در حال انجام آن هستید)، پیش اچ کردن پلاسما، درمان کرونا و غیره.
شما همچنین می توانید محصولات PTFE ما را بررسی کنید (میله ptfe، لوله ptfe، لوله و شلنگ) برای نمونه رایگان.
زمان ارسال: نوامبر-04-2017